Ik woonde natuurlijk met Daniël bij zijn ouders. Nu heb ik al wat over de thuissituatie verteld, maar waar was Daniël in dat verhaal?

Daniël zat op het moment dat ik bij hem kwam inwonen, nogal met zichzelf in de knoop. Zoals jullie in een eerdere blog al hebben kunnen lezen, kwam hij uit een nogal moeilijke situatie waarbij hij meerdere vrienden tegelijk was verloren. Dit had nogal een grote neerslag op Daniël. Hij liet alles over zich heen komen en trok zich terug.

Geen mening

Mijn gehele zwangerschap heeft Daniël zijn mening niet geuit. Hij heeft in het begin van mijn zwangerschap erg getwijfeld of hij het kindje wilde, maar omdat hij wist dat mensen er niet achter zouden staan als hij er niks mee te maken zou hebben, heeft hij toch gekozen om ervoor “te gaan”. Doordat hij de keuze had gemaakt uit angst, stond hij er eigenlijk niet achter. Dit zorgde ervoor dat hij heel onverschillig deed over alles wat met de baby te maken had. Tijdens mijn zwangerschap wilde ik het over de opvoeding hebben, maar hij vond alles wel best. Het enige waar hij een sterke mening over had, was dat hij wilde dat de baby zijn achternaam kreeg. Ik heb hier in het begin over getwijfeld, gezien zijn houding, maar ben hier uiteindelijk toch akkoord mee gegaan.

Geen support

Ook in de thuissituatie liet hij niet van zich horen. Zoals jullie hebben kunnen lezen ging het niet lekker in huis en voelde ik mij alles behalve fijn. Ik wilde hier graag met Daniël over praten, maar hij was niet te bereiken. Hij liet het allemaal gebeuren en steunde mij niet. Als ik bij hem aangaf waar ik moeite mee had, ging hij er niet op in en als er weer onenigheid in huis was, liet hij het afweten. Op een gegeven moment was het zo erg, dat zelfs zijn moeder tegen hem zei dat hij meer voor mij moest opkomen, ook al zou dat betekenen dat hij tegen zijn ouders in zou gaan. Maar ook toen veranderde er niks. Doordat hij mij niet steunde, voelde ik mij extra alleen en onbegrepen.

Afspraken nakomen

Tijdens mijn zwangerschap ging Daniël nog uit en naar vrienden toe. Dit was in principe geen probleem maar ik bleef vaak op die momenten alleen bij hem thuis. Wij spraken vaak af hoe laat hij ongeveer thuis zou zijn en hij zou laten weten als het veel later werd. Dit gebeurde nooit. Hij kwam altijd uren later terug en liet niks van zich horen. Vaak was hij niet telefonisch te bereiken en als ik hem wel te pakken kreeg reageerde hij chagrijnig. Ik kreeg vaak van hem te horen dat ik teveel zeurde en dat ik niet zo moeilijk moest doen. Hij vond dat hij het recht had weg te gaan en het maakte hem niks uit dat ik het vervelend vond dat hij niet liet weten waar hij bleef. Meestal kon ik hem niet bereiken, wat ik extra vervelend vond omdat ik hem ook niet zou kunnen bereiken als er wat met de baby zou zijn.

Ziekenhuis

Toen ik al een stuk verder in mijn zwangerschap was, voelde ik op een avond de baby niet bewegen. Ik heb toen de verloskundige gebeld omdat het aan bleef houden. Ik ben toen naar het ziekenhuis gegaan om te controleren hoe het met de baby ging. De moeder van Daniël is toen met mij mee gegaan want Daniël was op dat moment bij een vriend. Nadat ik Daniël 4 keer geprobeerd had te bellen nam hij eindelijk op. Ik vertelde hem wat er aan de hand was, maar hij was niet erg onder de indruk. Hij zei: “Ik wist wel dat je mij vanavond zou bellen, dat doe je altijd als ik weg ben”. Ik voelde mij op dat moment zo alleen. Omdat ik hem verder niet lastig wilde vallen heb ik gezegd dat hij bij die vriend kon blijven en dat het niet zo erg was wat er aan de hand was. In werkelijkheid wilde ik dat hij er wel voor mij was en maakte ik mij daadwerkelijk zorgen.

Gelukkig bleek alles goed te zijn met de baby, en mocht ik na wat onderzoekjes weer naar huis. Een paar uur later kwam Daniël thuis, dronken. Op dat moment was ik zo boos! Ik weet niet meer of ik dit geuit heb of niet, maar het feit dat hij nadat ik gebeld had nog zoveel alcohol had gedronken, vond ik vreselijk. Vooral omdat het ook een slechte uitslag had kunnen zijn in het ziekenhuis, maar dat maakte Daniël op dat moment niks uit. Het was uiteindelijk toch goed gekomen?

Verslaafd

Het gedrag dat Daniël vertoonde tijdens mijn zwangerschap, kwam deels doordat hij verslaafd was. In het begin van mijn zwangerschap was dit niet zo zichtbaar en had ik het niet zo door, maar later in mijn zwangerschap werd het steeds duidelijker. In mijn volgende blog ga ik alles vertellen over de verslaving van Daniël en de impact die dat had. Maar voor nu was dit genoeg zware kost!

 

Blog, YoungMoms, Tienermoeder, moeder, kind, ouder“Hallo, ik ben Laura ik ben een impulsieve, zorgzame en vaak ongeduldige moeder. Ik heb een prachtige praatgrage dochter Eva van 2,5 jaar oud. Naast moeder ben ik de verloofde van mijn lieve vriend Daniel, maar bovenal ben ik gewoon Laura! In mijn blog vertel ik over mijzelf, over mijn ervaringen rondom het (jonge)   moederschap, en alles wat daarbij komt kijken! Veel leesplezier!”