Antikraak woning

Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was, woonde ik in een antikraak woning. In een antikraak woning mag je niet met een kind wonen, dus wist ik dat ik vroeg of laat uit het huis zou moeten. Toen ik 4 maanden zwanger was, kreeg ik een telefoontje dat de antikraak woning (die in de verkoop stond) verkocht was en dat ik eruit moest. Ik kreeg de optie om in een nieuwe antikraak woning te gaan wonen, maar omdat ik wist dat ik ook daar voor mijn bevalling uit zou moeten, heb ik dit aanbod afgeslagen.

Mijn schoonouders

Voordat ik de antikraak woning uit moest, was ik al erg vaak bij Daniël thuis, die toen nog bij zijn ouders woonde. Toen ik de antikraak woning uit moest, stelde Daniëls ouders daarom voor dat ik bij hun kon komen wonen. Dit leek mij op dat moment de meest logische en makkelijkste stap, gezien ik daar al zo vaak was.

Eigen kamers

In het huis van mijn schoonouders kregen Daniël en ik al snel 2 kamertjes voor onszelf. Een klein kamertje werd onze slaapkamer en de andere kamer werd onze woonkamer. Het was perfect. In onze “woonkamer” paste een bankje, tafel en uiteindelijk ook een box. In de slaapkamer hadden we uiteindelijk een stellage gebouwd, zodat het ledikantje boven ons bed kon staan, want op de grond was er geen ruimte.

Samen eten

Doordat Daniël en ik een eigen ruimte hadden gekregen, zorgde dit ervoor dat we ons makkelijk konden terugtrekken. Toch waren wij vaak genoeg beneden in de woonkamer te vinden en aten we altijd met elkaar. Zelf ben ik vegetariër en zij niet, daarom kookte ik altijd zelf. In het begin was dit voor mij best wennen. Ik vond het altijd erg ongemakkelijk dat ik zelf mijn eten moest klaarmaken. Ik denk dat ik het vooral ongemakkelijk vond, omdat ik het idee had dat ik niet tevreden genoeg was met hun eten (ook al was de reden dat ik zelf kookte zodat ik vegetarisch kon eten). Uiteindelijk begon het meer te wennen, maar tot het einde voelde ik mij op dat vlak vaak tot last.

Daniëls moeder kocht vaak speciaal eten voor mij zoals groente en vleesvervangers. Ik vond het erg lief en zij deed dit graag voor mij, maar het zorgde er ook voor dat ik mij nog meer tot “last” voelde.

Andere gewoontes

Ik kwam natuurlijk in een lopend en functionerend gezin terecht met hun eigen normen en waarde. Hier heb ik het vaak moeilijk mee gehad. Iets waar ik heel erg aan moest wennen, en waar ik mij ook aan stoorde, was dat er niet geklopt werd als iemand binnen wilde komen. Als Daniël en ik in ons kamertje zaten, werd er in het begin niet geklopt als iemand binnen wilde komen. Dit vond ik erg ongemakkelijk en daardoor miste ik een stukje privacy. Nadat we dit besproken hadden met zijn ouders, zijn ze uiteindelijk wel gaan kloppen. Dit zorgde voor een stukje rust. Nog iets wat vaak gebeurde was dat Daniëls moeder onze kamers ging opruimen. Dit was voor mij heel gek en voelde als een inbreuk op mijn privacy. Voor haar en voor Daniël was dit heel normaal, gezien ze dit altijd al deed. Ik ben altijd erg zelfstandig opgevoed, en mijn moeder ruimde vanaf jonge leeftijd mijn kamer al niet meer op. Daardoor voelde het erg naar en vervelend dat Daniëls moeder dit wel deed. Ze legde onze spullen op plekken waar wij ze niet wilde en zij zat ook aan mijn spullen. Ik heb dit meerdere malen uitgesproken, maar het is er nooit helemaal uitgegaan. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik altijd het idee heb gehad dat mijn privacy niet werd gerespecteerd. Voor sommige klinkt dat misschien gek, maar ik ben vanuit mijn opvoeding niet gewend dat iemand anders aan mijn spullen zit en voor mij opruimt in mijn eigen kamer.

En nu? 

Nu kan ik nog uren doorgaan over andere normen en waarden daar in huis, maar daar ga ik jullie wel een andere keer mee lastig vallen.

Ondanks de dingen die ik hierboven benoemd heb, vind ik het erg lief dat Daniëls ouders mij in huis hebben genomen. Het was voor niemand echt makkelijk (dat wordt later in mijn blogs nog duidelijker), maar ondanks dat, hebben ze mij lang in huis gehouden. Daar ben ik ze tot op de dag van vandaag nog dankbaar voor!

Blog, YoungMoms, Tienermoeder, moeder, kind, ouder“Hallo, ik ben Laura ik ben een impulsieve, zorgzame en vaak ongeduldige moeder. Ik heb een prachtige praatgrage dochter Eva van 2,5 jaar oud. Naast moeder ben ik de verloofde van mijn lieve vriend Daniel, maar bovenal ben ik gewoon Laura! In mijn blog vertel ik over mijzelf, over mijn ervaringen rondom het (jonge)   moederschap, en alles wat daarbij komt kijken! Veel leesplezier!”