Wonen bij mijn schoonmoeder.

Zoals jullie in mijn vorige blog hebben kunnen lezen, ben ik al vrij snel, nadat ik wist dat ik zwanger was, bij mijn schoonouders gaan wonen. Deze blog wil ik vooral besteden aan hoe ik mij daar in huis voelde. Daarbij moet ik natuurlijk wel zeggen dat ik zwanger was, mijn emoties gingen alle kanten op! Ik denk, dat door mijn zwangerschap, ik alles wat heftiger ervaarde.

Verzorgd worden

Tijdens de maanden dat ik bij Daniël en zijn ouders woonde, werd ik behandeld alsof ik een van hen was. Dit was uiteraard erg lief bedoelt, maar werkte op mij averechts.

De grote verschillen in leefgewoontes maakte het voor mij én de ouders van Daniëls niet makkelijk. Ik kon er niet mee overweg dat er opeens iemand was die continu voor mij wilde zorgen, of zo voelde het althans. De moeder van Daniël wilde mijn was doen, eten kopen, eten koken, onze kamer opruimen en nog veel meer. Ik woonde hiervoor al een lange tijd op mijzelf en was het extreem verzorgende van huis uit ook niet gewend. Daarom vond ik dit zo vervelend. Het was lief dat ik bij Daniëls ouders mocht inwonen, maar voor mij betekende dat niet dat ik behandeld wilde worden zoals hun kinderen. Ik ging daar met de intentie wonen, dat Daniël en ik samen deels op zijn kamer zouden leven en dat we samen met Daniëls gezin beneden zouden eten. Ook had ik bedacht dat wij vaak beneden zouden zitten, maar dat is voor mij wat anders als “verzorgd” worden.

Het drong niet door

Ik heb meerde malen aangegeven dat ik niet zo verzorgd wilde worden en dat dit mij erg irriteerde. Elke keer als ik aangaf dat ik niet wilde dat er bijvoorbeeld aan mijn persoonlijke spullen in onze kamer werd gezeten, leek dit niet door te dringen. Na maanden van “strijd” kwam ik erachter waarom ik maar “verzorgd” bleef worden. Toen ik voor de zoveelste keer had gezegd dat ik zelf mijn was wilde doen, zei de moeder van Daniël dat zij zich niet geaccepteerd voelde omdat ik haar verzorging niet accepteerde. Zij voelde zich persoonlijk afgewezen omdat zij vond dat het verzorgende haar grootste eigenschap was. Ik heb toen met haar gepraat, maar ik denk dat er aan beide kanten al zoveel frustraties zaten, dat dat niet veel opleverde. Tot de laatste dag dat ik daar woonde vond ik dat ik nog teveel “verzorgd” werd, en vond Daniëls moeder mij (volgens mij) veel te koppig.

Wat heb ik ervan geleerd

Ik heb vooral geleerd dat je in een situatie dat je bij iemand intrekt, je goede afspraken moet maken met elkaar. Wij hebben dit niet gedaan, waardoor de frustraties te hoog opliepen. Mocht ik ooit weer in een gelijke situatie terecht komen, dan weet ik nu dat we van tevoren duidelijke afspraken moeten maken en die op papier moeten zetten!

3 jaar later

Nu ongeveer 3 jaar later heb ik gelukkig weer goed contact met mijn schoonmoeder. Wij zullen altijd verschillend blijven, en elkaar wellicht nooit 100% begrijpen, maar dat is ook niet nodig. Het heeft voor mij wel een tijd moeten duren voordat ik mijn schoonmoeder kon accepteren. Maar ze is en blijft de moeder van mijn vriend en de oma van Eva.

Blog, YoungMoms, Tienermoeder, moeder, kind, ouder“Hallo, ik ben Laura ik ben een impulsieve, zorgzame en vaak ongeduldige moeder. Ik heb een prachtige praatgrage dochter Eva van 2,5 jaar oud. Naast moeder ben ik de verloofde van mijn lieve vriend Daniel, maar bovenal ben ik gewoon Laura! In mijn blog vertel ik over mijzelf, over mijn ervaringen rondom het (jonge)   moederschap, en alles wat daarbij komt kijken! Veel leesplezier!”