Daniël heeft zich tijdens mijn zwangerschap nou niet bepaald van zijn beste kant laten zien. Zoals ik al even heb laten doorschemeren in mijn vorige blog, kwam dit deels door zijn verslaving.

Het begin van onze relatie

In het begin van onze relatie liep alles redelijk goed. Ik merkte al vrij snel dat hij niet opkwam voor zichzelf en alles maar liet gebeuren, maar ik zocht er op dat moment niet zoveel achter. Zoals eerder genoemd, kwamen wij uit een nogal ingewikkelde situatie toen wij een relatie kregen. Ik dacht dat dit de rede was dat Daniël zo in zichzelf gekeerd was.

Toen ging het pas echt berg afwaarts

In oktober kwam ik erachter dat ik zwanger was, dit terwijl we nog geen 2 maanden een relatie hadden. Vanaf dat moment ging het snel berg afwaarts met Daniël. Hij ging meer gamen en vond alles wat er gebeurde wel best. Door mijn zwangerschap ben ik bij Daniël en zijn ouders gaan inwonen, en daar werd mij al snel duidelijk dat het niet goed ging met Daniël.

2 meningen

Daniël wilde helemaal geen vader worden en dit liet hij dan ook merken. Hij deed onverschillig als het over de baby ging en had het er liever helemaal niet over. Toch kon het ook zo maar zijn dat hij de zwangerschap opeens wel leuk vond, en dan gingen we samen plannen maken voor als de baby er zou zijn. Dit zorgde er bij mij voor dat ik hoop hield dat het goed zou komen met hem en de baby.

Tijdens mijn zwangerschap was Daniël veel aan het gamen. Naarmate mij zwangerschap vorderde werd dit steeds erger. In het begin was het niet heel storend en liet ik hem maar, maar het begon mij wel op te vallen dat gamen wel een heel groot ding werd in zijn leven.

Gameverslaafd

Pas op het einde van mijn zwangerschap werd ik mij echt bewust van zijn verslaving. Lange tijd dacht ik, “ik laat hem nog maar even gamen nu het nog kan. Als de baby er straks is, kan het niet meer, dus laat hem maar.” Maar aan het einde van mijn zwangerschap was ik wel bekomen van deze gedachtegang. Daniël sliep minimaal. Hij ging naar bed als ik dat van hem vroeg (en zelfs dan bleef hij vaak nog door gamen) en stond het liefst zo vroeg mogelijk weer op om te gamen. Mijn grootste zorg op dat moment was zijn gezondheid. Hij at weinig en woog op een gegevensmoment nog maar 52 kg. Nu zal Daniël nooit veel wegen, maar op dat punt waren zijn ribben zo duidelijk zichtbaar, dat het mij grote zorgen baarde. Daarnaast klaagde hij altijd dat hij moe was, maar bleef hij tot in de late uren door gamen.

Ik deed niks

Pas na mijn bevalling heb ik echt wat van Daniëls verslaving gezegd. Voor die tijd had ik het er ook wel over, maar ik liet het allemaal gebeuren. Na mijn bevalling werd de verslaving van Daniël spijtig genoeg alleen maar erger en duidelijker zichtbaar. Toen ik 2 weken bevallen was, kwam ik op straat te staan. Gelukkig mocht ik tijdelijk in het huis van een vriendin van mij. Deze woning lag centraal in Utrecht en was op fietsafstand van Daniël. Toch vertikte Daniël het om langs te komen. (In de periode dat dit zich allemaal afspeelde werkte Daniël in de stad, wat erg dicht bij het huis van mijn vriendin was.) Hij verzon elke keer smoesje als; ik ben heel moe, dus ga naar huis of, ik wil even alleen zijn. In werkelijkheid ging hij thuis zitten gamen. In de maand dat ik in het huis van mijn vriendin zat is hij nog geen 2 weken bij mij geweest, en de tijd dat hij er was, was dit met zware tegenzin.

Hij kreeg een keuze

Uiteindelijk kwam ik in de crisisopvang terecht. Al vrij snel kwam ik hier op het punt dat ik Daniëls gedrag niet meer trok. Ik heb hem gezegd dat hij wat moest doen met zijn probleem. Hij is hiervoor 2 keer naar een therapeut geweest maar liet het toen afweten. Hij bleef door gamen tot ik in oktober hem de keuze gaf, of hij zou zich laten opnemen in een kliniek en voor zijn dochter Eva kiezen, of hij zou niks meer met ons te maken hebben. Gelukkig heeft hij voor de 1ste optie gekozen en in november is hij dan ook 2,5 maand opgenomen geweest in een kliniek in de Ardennen. Achteraf heeft Daniël mij verteld dat hij er alleen maar naartoe ging om te kunnen zeggen dat hij het geprobeerd had, en om vervolgens weer te gaan gamen. Gelukkig was dit niet het geval, en na 2,5 maand kwam hij terug naar Nederland. Ik weet nog dat toen ik hem zag, ik niet wist wat ik moest voelen. We zijn met zijn ouders naar zijn huis gegaan, en ik heb toen samen met Daniël gepraat over hoe het nu verder zou gaan.

En nu?

Nu ga ik jullie in het kort vertellen wat er daarna gebeurde. Daniël en ik zijn ongeveer 1 maand nadat hij terug was uit de kliniek gaan samenwonen in een woning die mij was toegewezen. In het begin ging het vaak nog heel slecht met Daniël. Vaak was hij 1 maand zwaar depressief en dan ging het vervolgens 1 week goed. Dit bouwde zich steeds verder uit, totdat hij meer goede als slechte momenten had. Vandaag de dag gaat het erg goed met hem. Hij struggeld nog steeds met zijn verleden en een terugval ligt altijd op de loer, maar hij heeft al in geen maanden meer een echte slechte periode gehad. Wel gaat hij nog wekelijks naar meetings, om ervoor te zorgen dat hij geen terugval krijgt.

Al met al blijft verslaving een rol spelen in ons leven. Ik loop geregeld met de gedachte rond dat hij een terugval kan krijgen en Daniël is zich elke dag bewust dat er een kans is dat hij kan terugvallen. Tot op de dag van vandaag zeg ik tegen mensen dat ik de eerste 6 maanden alleenstaande moeder ben geweest wat nog steeds confronterend blijft. Maar Daniël is nu al bijna 2,5 jaar clean, bijna niet meer depressief en hij heeft gekozen voor Eva en mij. Ondanks dat het moeilijk is geweest in het verleden, en soms nog steeds, ben ik hem nog dagelijks dankbaar dat hij zich heeft laten opnemen en voor het gezinnetje heeft gekozen.

Blog, YoungMoms, Tienermoeder, moeder, kind, ouder“Hallo, ik ben Laura ik ben een impulsieve, zorgzame en vaak ongeduldige moeder. Ik heb een prachtige praatgrage dochter Eva van 2,5 jaar oud. Naast moeder ben ik de verloofde van mijn lieve vriend Daniel, maar bovenal ben ik gewoon Laura! In mijn blog vertel ik over mijzelf, over mijn ervaringen rondom het (jonge)   moederschap, en alles wat daarbij komt kijken! Veel leesplezier!”